مزارات ایران و جهان اسلام

سایت علمی پژوهشی زیارتگاه های ایران جهان اسلام (امامزاده ، بقعه، آرامگاه، مقبره، مزار، گنبد، تربت، مشهد، قدمگاه، مقام، زیارت، معرفی عالمان انساب، کتابشناسی مزارات و زیارت و انساب

مزارات ایران و جهان اسلام

سایت علمی پژوهشی زیارتگاه های ایران جهان اسلام (امامزاده ، بقعه، آرامگاه، مقبره، مزار، گنبد، تربت، مشهد، قدمگاه، مقام، زیارت، معرفی عالمان انساب، کتابشناسی مزارات و زیارت و انساب

مزارات ایران و جهان اسلام
سایت علمی پژوهشی زیارتگاه های جهان اسلام (معرفی بیش از چهل هزار زیارتگاه)
جستجو



در اين وبلاگ
در كل اينترنت
آخرین نظرات
خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه وبسايت ایمیل خود را در کادر ذيل وارد نموده و دکمه ارسال به خبرنامه را بزنید. پس از تکميل مراحل ثبت نام و دريافت اولين ايميل از خبرنامه، روي لينک فعال سازي کليک نمائيد.

لطفا آدرس ايميل خود را وارد کنيد:

FeedBurner

طبقه بندی موضوعی
۱۶ مهر ۹۳ ، ۲۲:۱۷

مقبرة بشرحافى ـ رفسنجان

این مقبره در مجاورت جنوب شرق شهر انار، در روستای بشرآباد، کنار جادة ارتباطی به حسین آباد واقع شده است.

بنایى ساده از آجر و گچ که تاریخ بناى آن را به هشتصد سال قبل نسبت مى‏دهند.

گویند که وى ابونصر بشر بن حارث بن عبدالرحمن مروزى معروف به حافى است که در سال 150 هـ . ق در بغداد به دنیا آمده است.

قاضى نوراللَّه شوشترى مى‏نویسد: ابن خلکان آورده که جدّ پنجم او عبداللَّه به دست مبارک امیرالمؤمنین على‏ ‰ اسلام آورد، اگر چه در اصل او از مرو است، مولدش در بغداد بود و او در اوایل حال، به ملاهى و مناهى اشتغال مى‏نمود، پس خداى تعالى او را توفیق فرمود که توبه به دست حضرت امام همام موسى کاظم‏ ‰ نمود. در کتاب منهاج الکرامه مذکور است که امام کاظم ‰ از پیش خانه بشر مى‏گذشت، آواز غنا و سازى شنید، کنیزکى بر در خانه دید، پس سوال نمود که‏اى کنیز صاحب تو آزاد است یا بنده؟ کنیز گفت: آزاد است. امام فرمود: راست گفتى، اگر او بنده مى‏بود، بندگى مى‏کرد و از خداى تعالى اندیشه مى‏نمود، پس آن کنیزک به اندرون رفت و ماجرا را به بشر گفت و بشر از آن کلامِ هدایت انجام متنبه شده پاى برهنه از خانه بیرون آمد و به امام رسید، خود را در قدم او انداخت و بر دست همایون او رأیت توبه و انابه برافراخت و همیشه پاى برهنه مى‏بود، تا به عالم بقا رحلت فرمود، بنابراین ملقّب به حافى شد. وفات او در روز عاشوراى سال 227 هـ . ق بوده است.

علّامه حرزالدّین سال وفات وى را 226 هـ . ق و در سن 76 سالگى نوشته و اضافه مى‏کند: مرقده ببغداد فى مقبرة باب حرب، مرقدش در بغداد در مقبره باب حرب است.

شعرانى در طبقات کبرى پس از توصیف بشر به عالمى باورع و بزرگوار مى‏نویسد: اصل او از مرر بوده که در بغداد سکونت داشته و در 10 محرم سال 227 هـ . ق در این شهر وفات یافته است.

خطیب بغدادى در تاریخش از ابراهیم بن محمّد مى‏گوید: شهر بغداد، کسى را که عقلش کامل‏تر و زبانش را نگه دارنده‏تر از بشر باشد در خود نپروریده است که در هر مویش عقل داشت.

بشر مجاهده‏اى عظیم داشت و شأنى رفیع، مشار الیه قوم بود. صحبت فضیل عیاض دریافته بود و مرید حال خود على خَشْرَم بود، در علوم اصل و فروع عالم و شوریده روزگار بود.

مى‏گویند: احمد بن حنبل بسیار پیش او مى‏رفت و در حق او ارادت تمام داشت. شاگردانش مى‏گفتند تو عالمى در احادیث فقه و اجتهاد و در انواع علوم نظیر ندارى، هر ساعت پیش شوریده‏اى مى‏روى، چه لایق باشد؟ احمد گفت: آرى این همه علوم که بر شمردید من از وى بهتر مى‏دانم، امّا خداى را ـ جل جلاله ـ او به از من مى‏شناسد.

نقل است که ابو عبداللَّه جلا گوید که: ذوالنون را دیدم که او را عبارت بود و سهل را دیدم و او را اشارت بود و بشر را دیدم و او را ورع بود. مرا گفتند: به کدام مهتر مایل‏ترى؟ گفتم به بشر بن الحارث که استاد ماست.

قاضى نوراللَّه شوشترى از درد او در بستر مرگ در بغداد خبر مى‏دهد و مى‏نویسد: یک طبیب نصرانى را به معالجه او آورده‏اند که اسلام آورد. سپس اضافه مى‏کند: بعضى گویند که در بغداد از دنیا رفت و بعضى گویند که در شوشتر فوت شد و الحال مزاراو در قصبه دلگشاى که از اعمال شوشتر است و مراسم زیارت او به جا مى‏آورند»

این بقعه در آبادى چم عربان عقیلى قرار دارد و به بقعه بشران مشهور است که گنبدى مضرس با یک ایوان دوازده مترى دارد. شیخ شرف‏الدّین شوشترى در این خصوص مى‏نویسد: «بقعه بشران مدّتها خراب بود تا دراین اواخر ساکنین عقیلى او را تعمیر نمودند و محتمل است این شخص ابوالحسن بشرى تلمیذ سهل بن عبداللَّه باشد و تصحیف به بشران شده است».

از آن‏جایى که اجماع مورّخان و اصحاب تراجم و رجال، وفات و محل دفن بشر را در بغداد مى‏دانند، وجهى براى مزار بشر حافى در بشرآباد انار نخواهد بود. با این حال احمد على خان وزیرى، در کتاب جغرافیاى کرمان مى‏نویسد: «مزار بشر حافى ـ که از اصحاب امام به حق ناطق ـ جعفر صادق‏ ‰ بود. آن‏جاست و بشر آباد مزرعه‏اى است که وقف بر آن مزار است.

در حالى که ما انتساب این بقعه به بشر حافى را جاى تأمّل و سوال مى‏دانیم، مؤلف زیارتگاه‏هاى رفسنجان بدون دلیل و مأخذى مى‏نویسد: «در زمانى که امامزاده محمّد در انار شهید مى‏شود، بشر حافى در آن جا بوده و معاصر با ایشان است و بعد از آن هر وقت و بى‌وقت به محل مزار امام زاده محمّد مى‏رفته و در آن جا متوسل به آن زیارتگاه [مى‏شده‏]...»

متأسّفانه از شخص مدفون در این بقعه اطّلاعى نداریم و منابعى که ما را به این مهم رهنمون سازد در دست نیست. در کتاب‏هاى محلّى کرمان نیز، بشر نامى که با این مزار تطبیق داشته باشد یافت نشده، امّا مسلم این است که این مکان، محل دفن بشر حافى نیست.

بناى قبلى بشر حافى که از اهمیّت ویژه‏اى برخوردار بود و متعلّق به دورة ایخانان به شمار مى‏رفت به شماره 10419 و در تاریخ 1/7/1382 به ثبت آثار تاریخى رسیده بود.

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی