مزارات ایران و جهان اسلام

سایت علمی پژوهشی زیارتگاه های ایران جهان اسلام (امامزاده ، بقعه، آرامگاه، مقبره، مزار، گنبد، تربت، مشهد، قدمگاه، مقام، زیارت، معرفی عالمان انساب، کتابشناسی مزارات و زیارت و انساب

مزارات ایران و جهان اسلام

سایت علمی پژوهشی زیارتگاه های ایران جهان اسلام (امامزاده ، بقعه، آرامگاه، مقبره، مزار، گنبد، تربت، مشهد، قدمگاه، مقام، زیارت، معرفی عالمان انساب، کتابشناسی مزارات و زیارت و انساب

مزارات ایران و جهان اسلام
سایت علمی پژوهشی زیارتگاه های جهان اسلام (معرفی بیش از چهل هزار زیارتگاه)
جستجو



در اين وبلاگ
در كل اينترنت
آخرین نظرات
  • ۲۷ خرداد ۹۶، ۱۳:۵۵ - مجله مد
    ممنون
خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه وبسايت ایمیل خود را در کادر ذيل وارد نموده و دکمه ارسال به خبرنامه را بزنید. پس از تکميل مراحل ثبت نام و دريافت اولين ايميل از خبرنامه، روي لينک فعال سازي کليک نمائيد.

لطفا آدرس ايميل خود را وارد کنيد:

FeedBurner

طبقه بندی موضوعی
۲۵ شهریور ۹۳ ، ۰۹:۲۱

امامزاده اسحاق ـ ساوه‏

بقعة با شکوه این امامزاده، در مجاورت میدان سرداران شهر ساوه واقع شده و جزء بناهاى قدیمى شهرستان ساوه و یکى از آثار با ارزش میراث فرهنگى کشور است.

بناى امامزاده اسحاق، در چند صد مترى مسجد جامع شهر ساوه قرار دارد و شامل صحن، ایوان و اتاق مرقد مى‏باشد. بناى بقعه، برج گونه و از آثار قرن هفتم هجرى است که در سده‏هاى بعد، واحدهایى به آن افزوده شده است. دهانة بقعه، 6 متر، ارتفاع آن 12 متر و داراى دو درگاه در جانب شمالى و شرقى است که برابر هر یک، ایوانى قرار دارد. ازارة بقعه، با دو گونه کاشى پوشیده شده است؛ در پایین، با کاشى‏هاى هشت گوش فیروزه‏اى و بالاى آن، کاشى‏هاى خشتى سى سانتى‏مترى فیروزه فام با حاشیة برجسته گل و بوته مى‏باشد. متن کتیبة کاشى‏ها، به خطّ برجستة ثلث، شامل سورة مبارکة جمعه است و بر روى آن، تاریخ 676 هـ. ق خوانده مى‏شود. در ارتفاع 5/4 مترى بقعه، کتیبه‏اى گچ‏برى به صورت کمربندى و به خطّ نستعلیق بر روى زمینة گل و بوته، شامل دوازده بیت شعر و با تاریخ 1023 هـ. ق قرار دارد.

در ابتداى پا طاق گنبد، کتیبة دیگرى به صورت ترنج‏هایى زیبا ـ مشتمل بر صلوات کبیره ـ نقش اندازى شده است. در مرکز گنبد، عبارت اللَّه و در اطراف آن، طرح‏هاى گیاهى چون سبد گل افشان نقش شده است.

محراب بقعه، با تزیینات کاشى و گچ‏برى اجرا گردیده و مرقد امامزاده به طول 50/2، عرض 25/1 و ارتفاع 20/1 متر در بدنه‏هاى جنوبى و شمالى با کاشى فیروزه فام، با کتیبة برجستة کوفى قرآنى پوشیده شده که این کاشى‏ها به همراه قطعات کاشى محرابى شکسته از آثار نفیس کاشى‏کارى محسوب مى‏گردد. لوح روى قبر، دوازده کاشى با زمینة لاجوردى مى‏باشد که به خطّ ثلث چنین بر روى آن قالب ریزى شده است: «هذه تربة الشریف لإسحاق بن الامام موسى الکاظم أخ الرضا بن موسى بن جعفر بن الامام محمّد الباقر بن الامام المظلوم على زین العابدین بن الامام الشهید حسین بن الامام الشهید على بن ابى طالب ‰ ».

بر فراز بقعه، گنبدى به صورت شلجمى هشت ترک و از آثار دوران صفویّه است. جانب شمال بقعه، ایوان بلندى قرار دارد که بر جلوة مجموعه افزوده است. در این بنا، نقّاشی‌هاى زیبا به کار گرفته شده که چشم هر بیننده را مجذوب خود مى‏کند. این بنا در سالیان اخیر مرمّت شده است.

حمداللَّه مستوفى در نزهة القلوب با خواندن لوح
کاشى روى قبر، شخص مدفون در بقعه را فرزند بلافصل امام موسى کاظم ‰ دانسته است.

امّا آن‌چه که بر اهل فن پوشیده نیست، این است که این نظر، غیر متّکى به دلیل است و با مستندات تاریخى مطابقت ندارد؛ زیرا آن‌چه در کتب انساب دربارة اسحاق بن امام موسى کاظم ‰ نوشته شده، چنین است که او ملقّب به امین بود و در مدینه وفات یافت و در بعضى از کتب مزبور نیز چنین آورده‏اند که پس از هجرت امام على بن موسى الرضا ‰ به جانب مرو، اسحاق هم به جانب خراسان هجرت کرد و چون به مرو رسید، مأمون عبّاسى به احترام آن حضرت
او را تجلیل و تکریم نمود و دختر عمّ خویش ـ اسحاق بن جعفر عبّاسى ـ را به او تزویج کرد.

امّا برخى از مورّخان معاصر چنین ادّعا کرده‏اند که، اسحاق بن موسى ‰ به معیّت برادر خود، امام على الرضا ‰ در شهر مرو تا ساوه آمد و در آن جا بیمار گردید و پس از سه روز، در این شهر رحلت یافت و آن امام به کفن و دفن وى در این مکان اقدام نمود و سپس به راه خود ادامه داد. این نظریّه نیز فاقد مستند و غیر متّکى به دلیل مى‏باشد و در شمار افسانه‏هاى داستانى است؛ زیرا به اجمال باید گفت:

در هیچ یک از کتب انساب، اسحاق بن موسى ‰ به جانب قم، ساوه و عراق عجم هجرت ننموده و شخص مدفون در این بقعه کسى دیگرى است.

شخصیّت مدفون‏: قدیمى‏ترین مدرکى که شخص مدفون در بقعة ساوه را معرّفى مى‏کند و از هجرت اسحاق به شهر ساوه خبر مى‏دهد، حسن بن محمّد بن حسن قمّى، متوفّاى بعد از سال 378 هـ. ق، است. او مى‏نویسد:

«چنین روایت کند ابو عبداللَّه حسین بن احمد الموسوى که، جدّ او ابو عبداللَّه اسحاق بن ابراهیم بن موسى بن ابراهیم بن موسى بن جعفر ‰ با جمعى از عرب به ایران مهاجرت کردند و به او گفتند که، به قم مقام باید کرد و ساکن مى‏باید شد و او را در این شهر بسیار اعزاز و اکرام کردند و به او عطا و بخشش نمودند».

مرحوم فیض  مى‏گوید: «اسحاق بن ابراهیم از قم به آوه ساوه منتقل شد و دختر شاهین، دهخداى قریه طریز ناهید ساوه را به نکاح خود در آورد و از آن خانم فرزندى به نام احمد به وجود آمد».

علّامه نسّابه ابن طباطبا، از اعلام قرن پنجم هجرى، همین قول را پذیرفته و مى‏گوید: «بآبه ابو عبداللَّه اسحاق بن
ابراهیم الثانى بن موسى الثانى بن ابراهیم الاوّل المرتضى بن موسى الکاظم
‰ عقبه ابو احمد موسى، ابو على احمد
و الحسن
». عبیدلى نسّابه، متوفّاى 435 هـ. ق، نیز پس
از اشاره به نام، کنیه و نسب امامزاده اسحاق، مى‏گوید: او و فرزندانش همه در شهر آبه سکونت داشتند و فرزندان او را موسى، احمد و حسن ذکر مى‏نماید.

امام فخر رازى (متوفّاى بعد از سال 606 هـ. ق) صراحتاً مى‏گوید:

«اسحاق ابو عبداللَّه فى بلدةٍ قریبةٍ من ساوه یقال لها آوه»

بنابراین، آن‌چه مسلّم است، این است که، مرقد کنونى در شهر ساوه از آنِ امامزاده سیّد اسحاق بن ابراهیم بن موسى بن ابراهیم بن موسى بن جعفر ‰ مى‏باشد، که همین قول را صاحب کتاب بدایع الانساب پذیرفته است.

بقعة امامزاده اسحاق به شمارة 279 و در تاریخ 12/12/1315 به ثبت آثار ملّی و تاریخى ایران رسیده است.

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی