مزارات ایران و جهان اسلام

سایت علمی پژوهشی زیارتگاه های ایران جهان اسلام (امامزاده ، بقعه، آرامگاه، مقبره، مزار، گنبد، تربت، مشهد، قدمگاه، مقام، زیارت، معرفی عالمان انساب، کتابشناسی مزارات و زیارت و انساب

مزارات ایران و جهان اسلام

سایت علمی پژوهشی زیارتگاه های ایران جهان اسلام (امامزاده ، بقعه، آرامگاه، مقبره، مزار، گنبد، تربت، مشهد، قدمگاه، مقام، زیارت، معرفی عالمان انساب، کتابشناسی مزارات و زیارت و انساب

مزارات ایران و جهان اسلام
سایت علمی پژوهشی زیارتگاه های جهان اسلام (معرفی بیش از چهل هزار زیارتگاه)
جستجو



در اين وبلاگ
در كل اينترنت
آخرین نظرات
  • ۲۷ خرداد ۹۶، ۱۳:۵۵ - مجله مد
    ممنون
خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه وبسايت ایمیل خود را در کادر ذيل وارد نموده و دکمه ارسال به خبرنامه را بزنید. پس از تکميل مراحل ثبت نام و دريافت اولين ايميل از خبرنامه، روي لينک فعال سازي کليک نمائيد.

لطفا آدرس ايميل خود را وارد کنيد:

FeedBurner

طبقه بندی موضوعی
۲۵ شهریور ۹۳ ، ۰۹:۱۶

امامزاده ابوطالب ـ خمین

بقعة باشکوه این امامزاده در مرکز شهر خمین واقع شده و مورد توجّه اهالى این شهر است و به «شاهزاده ابوطالب» شهرت دارد.

ساختمان بقعه، بنایى قدیمى و به جا مانده از دورة صفویّه مى‏باشد که شامل ایوان، گنبد، حرم، ضریح و صحن است و در مساحت 6000 مترمربّع احداث شده است. بقعه، داراى صحن نسبتاً بزرگى مى‏باشد که اطراف آن را حجره‏هایى جهت آرامگاه خانوادگى سرشناسان شهر خمین ساخته‏اند. بقعة امامزاده ابوطالب، حدود یک متر از سطح صحن بالاتر است و داراى چهار ایوان باشکوه مى‏باشد که ایوان اصلى آن، در جنوب شرقى قرار دارد و سراسر با آیینه‏هاى کوچک و بزرگ تزیین گردیده است. اطراف ایوان کاشى‏کارى شده و ازارة آن، حدود یک متر با سنگ مرمر و با رگه‏هاى قرمز تزیین شده است. در جانبین ایوان مذکور، دو اتاق تعبیه شده که به عنوان دفتر کار هیأت امنا از آن استفاده مى‏شود.

تمام دیوارهاى داخل حرم و شبستان‏ها تا زیر گنبد، آیینه‏کارى شده و در وسط اتاق مرقد، ضریح نقره‏اى و آب‏طلاکارى شده‏اى نصب مى‏باشد که بر شکوه و عظمت بنا افزوده است. بر فراز بقعه، گنبد مدوّر نیم کروى به چشم مى‏خورد که بر روى نمای ساقه‏اى هشت ضلعى از خارج قرار گرفته و در ساقة آن هشت پنجره تعبیه شده که چهار تاى آن مسدود گردیده است. سطح داخل گنبد، گچ‏برى و نقّاشى شده و سطح خارجى آن، آراسته به کاشى‏هاى ملوّن در زمینة گل و بوته و اسماء جلاله مى‏باشد.

گنبد، آجرى و یک پوش است و گلدسته‏ها و سردرِ ورودى، در حال نماکارى مى‏باشد. گچ‏کارى زیر گنبد، آبى و سفید با طرح‏هاى محرابى و شمسه است. هشت نورگیر مشبّک، نور خارج بقعه را به داخل مى‏تاباند و زیبایى خاصّى به آیینه‏کارى حرم مى‏دهد. سورة یس در قسمت زیر گنبد، به صورت کتیبه بر روى کاشى‏هاى لاجوردى، دور تا دور گنبد را فراگرفته و زیبایى خاصّى به حرم بخشیده است.

در سطح خارجى گنبد، کاشى‏هایى با طرح‏هاى هندسى و لوزى شکل، به رنگ‏هاى فیروزه‏اى، زرد و قهوه‏اى، زیبایى دو چندانى به بقعه داده است. کتیبة کاشى آن نیز با خطّ بنّایى سیاه بر روى سنگ فیروزه‌ای نوشته شده است: «لا اله الا اللَّه محمّد رسول اللَّه على ولّى اللَّه» و سپس نام مبارک ائمّه ‰ را نگاشته‏اند. این بقعه در طرح جامع توسعه قرار گرفته و حسینیّه، زایرسرا، گلدسته و سرویس‏هاى بهداشتى در آن منظور شده است که بخش‏هایى از آن، به اتمام رسیده است.

از گذشتة دور، به اعتقاد اهالى خمین، شاهزاده ابوطالب، برادر امامزاده ابومحمّد رئیس، مشهور به شاهزاده محمّد است.

نسب شریف امامزاده ابوطالب، با نُه واسطه به امام حسن مجتبى ‰ منتهى مى‏شود که از قرار ذیل است:

سیّد ابوطالب بن ابى‏محمّد حسن‏النقیب بن ابى‏الحسن محمّدالمحدّث بن ابى‏على داوود بن على‏النقیب بن عیسى بن محمّدالبطحانى بن قاسم بن حسن بن زید بن امام حسن ‰ .

وى سیّدى جلیل‏القدر، عظیم‏الشأن و بسیار بزرگوار بود. جدّ بزرگوارش به نام سیّد محمّد بطحانى، به جهت سکونت در بطحاى مدینه به بطحانى ملقّب شد و به اکبر معروف بود. او از بزرگان سادات مدینه به شمار مى‏رفت و در زهد و تقوا، شرافت و ریاست معنوى، از سرآمدان عصر خویش بود. در پى ناآرامى‏هاى سال 248 تا 250 هـ . ق یعنى زمان متوکّل عبّاسى، فرزندان وى به نقاط شمال ایران مهاجرت نمودند و در طبرستان سکونت اختیار کردند. سیّد ابومحمّدعلی النقیب، سرپرستى سادات طبرستان را از جانب حسن بن زید داعى، مؤسّس دولت علویان طبرستان گرفت و از بزرگان سادات حسنى این منطقه شد. فرزند او ابوعلى داوود، جدّ دیگر امامزاده ابوطالب، در دستگاه حسن بن زید به عنوان وزیر معرّفى شد. در سال 261 هـ . ق، هنگامى که یعقوب لیث صفّارى قصد سرنگونى دولت نوپاى علوى در طبرستان را داشت، با سپاهى مجهّز به این منطقه حمله برد و جمع کثیرى از سادات حسنى در طبرستان را به قتل رسانید که از جملة آن‌ها، دو عموى جدّى امامزاده ابوطالب به نام حمزة الاکبر و حمزة الاصغر حسنى است که قبور آنان در اطراف شهر سارى، زیارتگاه دوستداران اهل بیت ‰ است.

جدّ اوّل امامزاده ابوطالب، مکنّى به ابوالحسن و معروف به محدّث است. او سیّدى جلیل‏القدر، عظیم‏الشأن و با حشمت و بزرگوار بود. او فرزندى به نام ابومحمّد حسن داشت که ریاست و نقابت سادات نیشابور را به عهده داشته و از بزرگان سادات حسنى بوده است. وى، پدر امامزاده سیّد ابوطالب است. ظاهراً در پى ناآرامى موجود در منطقة نیشابور به خاطر قیام یکى از سادات آل‌باره‏اى، دو تن از فرزندان سیّد ابومحمّد حسن‏النقیب به منطقة جبل مهاجرت مى‏کنند که یکى از ایشان، سیّد محمّد و دیگرى سیّد ابوطالب است. این دو برادر بزرگوار که از بیت نقابت و شرافت بودند، منطقة خمین را جهت سکونت اختیار مى‏کنند. متأسّفانه، از تاریخ وفات این دو بزرگوار اطّلاعى در دست نیست، امّا همین قدر مى‏دانیم که در قرن پنجم وفات یافته‏اند. آرامگاه این دو برادر در شهر خمین از زیارتگاه‌های مشهور است.

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی