مزارات ایران و جهان اسلام

سایت علمی پژوهشی زیارتگاه های ایران جهان اسلام (امامزاده ، بقعه، آرامگاه، مقبره، مزار، گنبد، تربت، مشهد، قدمگاه، مقام، زیارت، معرفی عالمان انساب، کتابشناسی مزارات و زیارت و انساب

مزارات ایران و جهان اسلام

سایت علمی پژوهشی زیارتگاه های ایران جهان اسلام (امامزاده ، بقعه، آرامگاه، مقبره، مزار، گنبد، تربت، مشهد، قدمگاه، مقام، زیارت، معرفی عالمان انساب، کتابشناسی مزارات و زیارت و انساب

مزارات ایران و جهان اسلام
سایت علمی پژوهشی زیارتگاه های جهان اسلام (معرفی بیش از چهل هزار زیارتگاه)
جستجو



در اين وبلاگ
در كل اينترنت
آخرین نظرات
خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه وبسايت ایمیل خود را در کادر ذيل وارد نموده و دکمه ارسال به خبرنامه را بزنید. پس از تکميل مراحل ثبت نام و دريافت اولين ايميل از خبرنامه، روي لينک فعال سازي کليک نمائيد.

لطفا آدرس ايميل خود را وارد کنيد:

FeedBurner

طبقه بندی موضوعی

بقعة باشکوه این امامزاده در 12 کیلومترى جنوب غربى روستاى بیشه دراز، در 50 کیلومترى غرب شهرستان دهلران و در نزدیکى مرز ایران و عراق، در منطقه‏اى به نام «نصریان» واقع شده است.

ساختمان امامزاده بسیار قدیمى بود، امّا سقف نداشت. بر طبق باورهاى مردم منطقه، دیوارهاى آن سقف را نمى‏پذیرفتند. در زمان جنگ تحمیلى عراق علیه ایران و در سال 1359 هـ. ش به تصرّف ارتش عراق در آمد و دچار خسارت زیادى شد. پس از پایان جنگ و با شروع بازسازى مناطق مسکونى شهرستان دهلران، بقعة این امامزاده نیز پس از تخریب، به شکل با شکوهى بازسازى شد.

بناى کنونى شامل ایوان، گلدسته، گنبد، ضریح و صحن است. ایوان زیباى بقعه که به ابعاد 4×6 متر و ارتفاع هشت متر مى‏باشد، سراسر با کاشى‏هاى فیروزه‏اى و با آیات قرآن تزیین گردیده و بر بالاى آن، دو گلدسته به ارتفاع تقریبى 5/2 متر تعبیه شده است. در جانبین ایوان، دو شبستان قرار دارد که توسّط درى به اتاق مرقد راه مى‏یابد. اتاق مرقد به ابعاد 8×8 متر مى‏باشد که در وسط آن ضریح امامزاده قرار دارد و بر بالاى آن گنبد بسیار زیباى بقعه که به قطر هشت و ارتفاع بیش از 10 متر است، استوار مانده و سراسر با کاشى‏هاى آبى آسمانى در زمینة گل و بوته تزیین شده است.

این امامزاده به جهت کرامات زیاد، مورد احترام خاصِّ اهالى خوزستان و شهرستان‏هاى همجوار دهلران مى‏باشد.

دربارة شخص مدفون در این بقعه، اقوال مختلفى است. مرتضى اکبرى در این باره مى‏نویسد:

«بر طبق شجره‏نامه‏اى که در دست است، وى از نوادگان محمّد حنفیه مى‏باشد. امّا عدّه‏اى او را از نوادگان موسى بن جعفر (دانسته و نام او را ابراهیم بن احمد بن جعفر مى‏دانند. گروهى ایشان را از فرزندان امام محمّد باقر (و گروه دیگر، وى را فرزند مالک اشتر دانسته‏اند. دربارة او گفته‏اند: در عراق زخمى شده و با بدن مجروح وارد خاک ایران مى‏شود. شبى را در منصورآباد (مهران فعلى) سپرى مى‏کند و فردایش براى بازگشت به بصره، وارد منطقة نصریان مى‏شود و در آن جا شهید مى‏شود».

نحوة شهادت امامزاده ابراهیم قتال با یک شخصیّت همخوانى دارد، که آن هم نوادة حضرت ابى‏الفضل العبّاس (است. این نظریّه را نخستین بار، علّامة نسّابه، سیّد جعفر اعرجى بیان داشته و مى‏نویسد: «ابراهیم ‏جردقه بن الحسن بن عبیداللَّه بن العبّاس بن على بن ابى‏طالب (و کان من الزهّاد و العبّاد، الادباء و الصلحاء و النساک الفقهاء، نزل فى الجبل الاحمر الریفى من جبال باکسایا سنین متطاوله الیان توفى عن عقب». یعنی: ابراهیم جردقه از زاهدان، عابدان، ادیبان، صالحان، پرهیزکاران و دانشمندان عصر خویش بود. چند سالى در کوه‏هاى ریف از کوه‏هاى باکسایا سکونت اختیار نمود و در همان جا به سر مى‏برد، تا این‏که در همان جا وفات یافت. او داراى فرزندانى است. سیّد امین رجبى نسّابه، همین قول را پذیرفت و معتقد است که شخصیّت فوق با مکان کنونى و موقعیّت جغرافیایى مطابقت دارد. از طرفى، علماى انساب از سکونت فرزندان عبیداللَّه بن حسن بن عبیداللَّه بن عبّاس الشهید (
در منطقة جبل خبر داده‏اند.

ابراهیم جردقه یکى از بزرگ‏ترین علویان عصر خویش
بود که علاوه بر زهد و تقوا، از فقهاى بنام اهل‏بیت (
به شمار مى‏رفت. پدر بزرگوارش از روات حدیث بود و در
سن 67 سالگى وفات یافت. ابراهیم سه برادر داشت که در ادامه ذکر می‌گردد:

1. ابوالفضل العبّاس، که ملقّب به شاعر و معاصر هارون الرشید و مأمون عبّاسى بود و به عنوان عالم و شیخ و اهل شعر بود. او امیر حجاز و خطیب و شاعر این شهر به شمار می‌رفت.

2. حمزه، شبیه به امیرالمؤمنین (که بسیار زیبا و محدّث بود. مأمون عبّاسى هنگامى که او را دید، بسیار تعجّب کرد و دستور داد پنجاه هزار درهم به او بدهند. 3. عبداللَّه اصغر که مأمون او را والى مکّه و مدینه گردانید. بنابراین موقعیّت اجتماعى و علمى این خاندان بر کسى پوشیده نیست. از این رو بیهقى دربارة وى مى‏نویسد: «ابراهیم الفقیه الأدیب، له عقب من الامراء و الرؤساء بمصر و شام یعرف ببنى جردقه». یعنی ابراهیم از فقها و ادبا بود و نسلش از امرا و رؤساى مصر و شام بودند که به فرزندان جردقه مشهور شدند.

سیّد ابراهیم جردقه، صاحب پنج فرزند به اسامى احمد، على، حسن، محمّد و جعفر بود. در میان فرزندانش، فقط على، که یکى از بخشندگان بنى هاشم بشمار مى‏رفت و داراى نسل زیادى بود، و حسن نسل داشته‌اند. او نواده‏اى به نام محمّد بن حسن بن ابراهیم دارد که مشهور به قتیل است. گویند به دست بنى الحسن به شهادت رسید.

متأسّفانه، مرحوم اعرجى ننوشته که چگونه و به چه جهت ابراهیم جردقه در این مکان سکونت اختیار نموده است. شاید، هم عصر بودن ابراهیم با مأمون عبّاسى و ناآرامى‏هاى بغداد در جریان قیام ابن طباطبا و ابوالسرایا و همچنین قیام زید النار باعث شد تا آن بزرگوار یا به عنوان جهادگر و یا این‏که از معرکة کار و زار بگریزد و به این منطقه پناه آورد و سپس وفات یابد.

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۳/۰۶/۲۶
محمد مهدی فقیه بحرالعلوم

امامزاده ابراهیم قتال ـ دهلران‏

نظرات  (۱)

لطفابجای شبه افکنی بااطلاعات ومستندات مطلب رابنویسید

بااین مطلب که شما نوشته اید کسی متوجعه نمی شود این امامزاده دراخر امر کدام یک ازمواردمطرح شده شماست0

چون ابراهیم قتال (رض) 2پربنامهای صفاه الدین وجمالدین داشته ونوادگان آنها ساکن درمنطقه دهلران وگروهی نیز ساکن عراق هستند0

باتشکر 

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی